Dean Smith odszedł na sportową emeryturę w glorii, jakiej zapragnąłby każdy szkoleniowiec. To była jego decyzja, podjęta po 36 latach pracy z uniwersytetem North Carolina - w momencie rezygnacji odniósł najwięcej zwycięstw spośród trenerów NCAA w historii (879-254). Swoją przygodę rozpoczął jako gracz, występując w collegu Kansas. Już wtedy zdradzał zamiłowanie do pracy szkoleniowej, często podczas narad lub timeoutów wtrącał się w słowa trenera proponując swoje rozwiązania. Jako trener, najpierw był asystentem w Kanas, później w Air Force a następnie w North Carolina od 1958 do 1961 roku. W swojej karierze prowadził nie tylko zespól NCAAA ale także, na Igrzyskach Olimpijskich w Montrealu w 1976 roku. Właśnie z Olimpiadą wiąże się jego ogromny sukces w wychowywaniu koszykarskich gwiazd: w ośmiu z ostatnich dziewięciu Igrzysk, brał udział przynajmniej jeden zawodnik wychowany przez Smitha (m.in. Larry Brown, James Worthy i Michael Jordan). W jednym z plebiscytów przeprowadzonym wśród trenerów NCAA, został wybrany na najbardziej podziwianego trenera. Jest niezwykle ceniony przez przeciwników, swoich zawodników lub dziennikarzy (Michael Jordan nazwał go drugim ojcem a komentator ESPNu, Dick Vitale, powiedział o nim "Michelangelo koszykówki uniwersyteckiej").Jego dorobek to jednak nie tylko nagrody i zwycięstwa ale ogromny wkład w rozwój koszykówki, poprzez zastosowanie wielu nowatorskich rozwiązań. To on wymyślił naradę zawodników na linii rzutów wolnych, "four corner offense", obronę "run-and jump" oraz sygnalizowanie przez zawodnika w kierunku ławki rezerwowych, że jest mu potrzebna zmiana. Jego znakiem firmowym był nieegoistyczny styl gry jego drużyn połączony z ogromną walecznością. Jest autorem najlepiej się sprzedającej "technicznej" książki koszykarskie w historii: "Multiple Offenses and Defenses".
Dorobek trenerski:
8 razy został wybrany na trenera roku konferencji ACC (1967, 1968, 1969, 1971, 1976, 1977, 1979, 1988 oraz 1993)
2 tytuły mistrzowskie
11 udziałów w Final Four
65 wygranych w NCAA Tournament (najwięcej w historii)
Przez 27 sezonów z rzędu odniósł co najmniej 20 wygranych.
Zdobycie w jednym roku mistrzostwa NCAA, NITu i złotego medalu na IO (jeden z trzech trenerów w historii)
W ostatnich 31 sezonach 27 razy awansował do Tournament
Przez 33 sezony z rzędu jego zespól kończył sezon regularny na co najmniej trzecim miejscu ACC
Przez dziewięć lat z rzędu kończył sezon w Top 10 rankingu Associated Press i trenerów ligi.
